Kanlı Günlük..S01E03..

       Bir saattir onu izliyorum.Karşımda ne yapacağını bilememiş bir şekide yatıyor.Arada bir sayıklıyor anlmadığım şeyler söyleyip duruyor.Arada bir de bana bakıyor beni hatırlıyormuşcasına..Doktorlar hafıza kaybından kaynaklanan ciddi bir tranmva sonucu beyinde hasarların oluştuğunu söylüdiler.Sabırla beklemekten başka çare yokmuş.Hergün gelip ilaç verip iğne yapıp rutin kontrolden başka birşey yapmıyorlar.Bu da benim sinirlerime dokunuyor..

       Telefona cevap verdiği yani beni en son hatırladığı gün.Herşeyi değiştiren işte o gündü.Hayatımız bir anda mahvolmuştu.O gün o kadar çok ağlamıştım ki bir daha hayatım boyunca ağlamayacağıı düşünmüştüm.Şuan içinde öyle gözüküyor..

       Bu olayların hepsinin oluşmasına sebep olan asıl olay bundan 11 sene önce düğünümüzde cereyan etmişti.Bir kır düğünü planlamıştık, davetliler de yavaştan gelmeye başlamışlardı.Çok heyacanlıydı yerimden duramıyordu.Habere bana "Bunu gerçekten yapacak mıyız ? " diye sorup duruyordu.Hala gerçek olduğunun farkılda değil gibiydi.O kadar mutluydu ki bu olanlara inanamıyordu.

       Davetlilerin hemen hemen hepsi gelmişti.Çok güzel bir ortam oluşmuştu.Annem ve babam davetlileri buyur ediyorlardı.Herşey o kadar hızlı oluyordu ki.İnanması güç geliyordu ona.Ama alışılmayacak birşey değildi.Birbirmizi seviyorduk sonuçta, sevginin herşeye göğüs gerebileceğini herkese göstermek istiyorduk özellikle abime.Pencereden bakmamın sebebi de onun giriş yaparken ki surutanı görmekti.Ama o gün bir türlü göremedim..

       İlk telefon o gün çalmıştı.Abim olduğunu düşünmüştüm ama değildi.

    -ALO..
    -Düğününüz planlandığı gibi gidiyordur umarım..
    -Kimsiniz ?
    -Benim kim olduğumdan çok neler yapabileceğim daha önemli..
    -Affedersiniz ama neler saçmalıyorsunuz hiç vakti değ....
    -Sözümü kesme ve dinle..Senle daha önce de telefonda kanuşmuştuk.Gene mutlu bir günündü.Birbirinizle o gün tanışmıştınız hatırlamışsındır umarım. Benden o kadar kolay kurtulamayacağınızı söylemiştim.Yaptığın hataların, yanlışlıklarının karşılığını göreceğini söylemiştim.Elbette ki o da görecek.Beni bu kadar kolay unatamazsınız herhalde.Hatırlarsanız bütün mutlu günlerinizde sizinle beraber olacağıma dair bir söz söylemiştim.

    -Gülün; dünya da sizinle gülsün. Ağlayın; ama yanlız ağlayın..

    -Gördüğüm kadarıyla unutmamışsın.Bunun başlangıç olduğundan emin olabilirsin..Bütün mutluluklarınız da yanınızda olacağım ama aynı zamanlda o mutluklarınız sizi mutsuzluğa sürükleyecek.Benim bütün mutluluklarımı elimden aldınız bende aynısını size yavaş yavaş yapacağım.Mutlu günüm olmasın diye dua edeceksiniz..

   -Bugünkü mutluğunuz abinden ileri geliyor.Ne güzel de hayeller kuruyordunuz özellikle abinin suratının alacağı ifade sizii bu mutlu gününüzde daha çok mutlu edecekti.Ama öyle birşey olmayacak.Elinizdekilerin kıymetini hiçbir zaman bilemediniz.Merak etmeyin ben size teker teker göstereceğim o zaman daha iyi anlayacaksınız.Umarım beni anlıyorsunuzdur bu "mutlu" gününüz de size "mutluluklar" dilerim.

Carpe diem..

       11 sene içinde telefon 8 kez daha çaldı..Hepsinde ayrı bir mutluk içindeydik ama sadece kısa bir sürekiğine olduğunu biliyorduk.Hiçbir zaman o kadar sevinemedik.Telefon daki kadının mutluluklarımızı engellemezine göz yumduk hep bir süre sonra artık aramayacağını umut ederek yaşıyorduk.Ama o bir süre hiç bir zaman geçmek bilmiyordu.

       Burada olmamıza sebep olan telefonun çaldığı gün herşeyin bittiği gündü.Hem de hayatımızda en mutlu günümüzdü..O telefon da söyledikleri bizi buralara kadar getirdi :

    -Tebrik ederim..Bir çocuğunuz olacakmış..